Wat is jouw grootste ster-achtige uitspatting geweest?
‘Misschien een haarstyliste laten overvliegen vanuit Colombia om mijn haar te doen, haha. Mijn uitgroei moest worden bijgewerkt! En het moet wel goed gedaan worden, want mijn haar is er nu zo slecht aan toe; het breekt voortdurend af. Zij is echt de beste kapster die ik ooit heb gehad, dus toen heb ik haar laten invliegen… ik was in Canada, geloof ik.’
Word je overal herkend? En hoe reageren mensen op jou?
‘Nou waarschijnlijk kan ik in Katmandu nog wel gewoon over straat, haha! Maar in de meeste werelddelen is het moeilijk inderdaad. Mensen die me tegenkomen zeggen meestal dat ik veel kleiner ben dan ze dachten. En soms krijg ik een lieve omhelzing – dat kan dan echt mijn dag goedmaken.’
Vind je het soms niet eng om dor grote mensenmassa’s heen te moeten?
‘Nee, daar ben ik niet bang voor, maar wel voor andere dingen. Zoals? De dood en verlies. Van dierbaren bijvoorbeeld. Ik vind het leven op zich soms ook echt wel eng. Maar ja, ik heb inderdaad ook niet voor het allermakkelijkste leven gekozen!’
Hoe deal je daarmee dan?
‘Therapie! Ik laat me als drie jaar lang regelmatig psycho-analyseren en ik zou het iedereen aanraden, vooral als je zo neurotisch bent als ik. Ik zie mijn therapeut niet zo vaak als ik zou willen, maar wel zoveel mogelijk. Dan kan hij alle kabels weer even goed aansluiten, haha. Alle goede draadjes aan de goede draadjes… Hij is net een brandweerman die alle brandjes in mijn hersenen blust.’
Wat vind je het moeilijkste aan je eigen leven?
‘Hetzelfde als ieder ander bekend persoon, denk ik: een goede balans houden. Je moet ook tijd overhouden voor jezelf en je geliefden. En om stomme, gekke, kinderachtige dingen te doen.
Nu is je vriendje nog een bekend persoon ook in Zuid-Amerika. Haal je de roddelbladen daar vaak?
‘Ja, héél vaak. Dat is mijn persoonlijke marteling, la tortura dus, haha! Het is ook in Miami bijvoorbeeld altijd een gekkenhuis. Laatst hadden ze mijn vriend en mij gesnapt toen we ruzie hadden op straat. Dramatisch verhaal erbij, “Shakira en Antonio: is het einde nabij?”, dat soort teksten. Maar effe eerlijk: welk stel heeft niet af en toe ruzie? Het zou pas nieuws zijn als we dat nooit hadden! Maar ze hadden me net gefotografeerd met een heel lelijk gezicht en natuurlijk geen foto van toen we het weer goedmaakten! Ik zeg er echt niet uit op die foto’s…’
Wat schrijven ze nog meer over je?
‘Ik heb natuurlijk de laatste anderhalf, twee jaar niet echt in de schijnwerpers gestaan. Dus verzinnen ze van alles: ik ga regelmatig trouwen, ben al meerdere keren getrouwd, ga de volgende dag weer scheiden, ik ben zwanger, oh nee ik ben niet zwanger, elke dag weer iets anders. Ze houden me wel bezig met al die bruiloften en scheidingen en kinderen waarvan ik beval!’
Wat is de meest absurde roddel?
‘Zoveel, maar natuurlijk hebben ze nu allerlei verhalen over mij en Alejandro Sanz, met wie ik La Tortura zing. De clip is hier en daar best sensueel, en ja, de verhalen over mij en Alejandro ontstonden meteen in de roddelpers. Maar goed, ik had ook niks anders verwacht.
Wat niet veel mensen weten: je bent nogal een rockchick hè?
‘Nou… ik weet niet of ik mezelf een echte rockchick zou willen noemen. Van wie ik fan was als tiener? Metallica, hahaha! En Nirvana natuurlijk. Verder Depeche Mode en The Cure; dat is nog steeds mijn top vier van favoriete bands.’
En hoe rock ‘n’ roll ben je zelf dan?
‘Effe kijken… ik rook niet… ik drink niet… ik heb nog nooit een hotelkamer verbouwd… ik heb één vriendje in plaats van duizend… geen groupies… Niet echt, hè? Ik weet ook niet of rock ‘n’ roll nog wel zo’n levenswijze is. Volgens mij heeft rap dat een beetje overgenomen en doen die gasten heftigere dingen dan een gemiddeld rockbandje! Nee, ik ben niet bepaald rock ‘n’ roll-beest. Maar ik ben ook geen doorsnee celebrity!’
‘Nou ja, mensen denken vaak dat je de hele dag lekker bij je eigen zwembad ligt in je huis in Los Angeles, met je poedel die naast je zit en een vette diamant om je vinder. En dan elke week naar een kuuroord en een masseuse mee op tournee. Dus niet! Daar geef ik echt niks om en daar werk ik ook niet zo hard voor.’
Waar wel voor dan?
‘Puur voor de muziek, Ik heb eigenlijk het gevoel dat ik in dienst sta van de muziek. Ik neem het echt heel erg serieus en geloof dat er een reden is dat ik dit talent heb meegekregen. Ik vind dat ik, nu ik deze kansen heb gekregen en zelfs een platencontract, ik het ook goed moet doen.