Wanneer kreeg je je eerste vriendje?
‘Toen ik twaalf was en dat heb ik meteen aan mijn ouders verteld. Mijn vader was het er helemaal niet mee een, volgens mij was hij een beetje jaloers. Toen ben ik met hem gaan praten en heb gezegd luister pap, ik vind deze jongen leuk en hij wordt hoe dan ook mijn vriendje, of je het nu leuk vindt of niet. Ik kan het stiekem doen, maar ik vertel je gewoon liever alles eerlijk, dus kies maar. En toen vond hij het dus wel oké.’
'Ja verschrikkelijk, drama is mijn achternaam, vraag maar aan mijn vriend. (Vriendje Antonio die er ook bij is, zit heftig te knikken red.) Ik kan me enorm druk maken over de stomste dingen en ik huil heel erg vaak. Mensen denken dat ik heel stoer ben, maar eigenlijk ben ik super onzeker.'
Waar ben je dan zo onzeker over?
'Over alles! Bijvoorbeeld over mijn lichaam. Ik zou door de grond zakken als een paparazzi me zou betrappen als ik net uit de douche kom en een foto maakt door het badkamerraampje. Ik denk dat ik dan nooit meer naar buiten ga, mijn naam verander en meteen een andere identiteit aanneem...'
Ja, nu begrijpen we dus wat je bedoelt met dramaqueen. Je ziet er juist perfect uit...
'Nee helemaal niet, ik heb niet de looks van een model, ik ben veel te klein en mijn haar is niet eens echt blond. Toch kan ik daar, als ik heel eerlijk ben, niet zo erg mee zitten. Ik heb hersenen en dat vind ik veel belangrijker. Ik denk niet dat ik populair ben geworden door lekker met mijn kont te schudden. Nee, mijn verstand is mijn sterkste wapen en daar heb ik alles aan te danken!'
Wat doet je vriend als je weer eens een dramatische bui hebt?
'Hij laat me lekker uitrazen en daarna geeft hij me een geweldige massage, zijn specialiteit... Ja, het is zo'n schatje, ik begrijp soms echt niet hou hij het met mij uithoudt.'
'Dat komt omdat ik zo'n enorme flapuit ben, daardoor denkt iedereen dat ik heel spontaan ben. En dat is ook wel zo, maar diep van binnen zit een heel verlegen meisje. Ik ben misschien wel de meest verlegen persoon ter wereld.'
Hoe was je eigenlijk al tiener?
'Ik was behoorlijk braaf. Ik heb me nooit als een echte puber gedragen, ik experimenteerde niet met drugs en was ook geen rebel. Ik luisterde gewoon naar mijn ouders, zij waren het middelpunt van mijn leven. En eigenlijk ben ik nog steeds best wel een moederskindje, Ik ben nu bijna dertig en luister nog altijd naar hen.'
Had je toen ook een idool van wie je posters boven je bed
hing?
'Nee, ik was daarin heel anders dan mijn vriendinnetjes, Die hadden posters van New Kids On The Block boven hun bed hangen, en waren allemaal wel verliefd op een beroemde zanger. Ik had dat nooit zo, ik luisterde in de klas bij de nonnen stiekem naar Metallica en Depeche Mode, al verstond ik toen nog geen Engels. Ik kreeg er kriebels in mijn buik van, niet van de zangers dus, maar van de gitaarloopjes!'
‘Het waren heel dramatische liefdesliedjes over dingen die iemand van die leeftijd nog helemaal niet kan hebben meegemaakt. Mensen dachten dat ik een vrouw van dertig was, omdat ik van die ware teksten had, En dan zagen ze mij en konden ze niet geloven dat ik die liedjes had geschreven.’
Je schrijft al vijftien jaar over de liefde, raken je ideeën nooit eens op?
‘Nee, de liefde is zo ingewikkeld dat er altijd wel iets te schrijven blijft. Mannen en vrouwen zijn zo verschillend. Wij meisjes hebben miljoenen knopjes en je hoeft er maar eentje aan te raken of er komt weer een gevoel of emotie boven. Het zijn de mannen die de afstandbediening in hun hand hebben. En die snappen natuurlijk helemaal niks van al die knopjes, hahaha.’
Wat is het meest bizarre dat je het meegemaakt sinds je beroemd bent?
‘Dat ik steeds voor Britney word aangezien. Er komen regelmatig fans naar me toe die “Britney” beginnen te gillen. Ik snap er niks van, want de enige overeenkomst die we hebben, is ons blonde haar, en zelfs dat niet, want zij is wel een echt blondje.
'Ik ben misschien wel de meest verlegen persoon ter wereld'