'Met ieder nummer dat ik schrijf geneest er een 
schram op mijn ziel. Daarna bezorgen ze me slechts 
tevredenheid. Of schaamte'

 Dus de single La Tortura (de marteling) gaat niet over hem, want in dit liedje trap je je vriend het huis uit.
'Klopt, het is een dialoog tussen een man en een vrouw. Hij heeft een boel problemen veroorzaakt en vraagt min of meer om vergiffenis. Terwijl hij tegelijkertijd benadrukt dat hij niet van plan is te veranderen: 'Van maandag tot vrijdag geef ik je mijn liefde, maar de zaterdag is voor mij'. En ik antwoord dat ik daar niet intrap: A otro perro con ese heuso - bewaar dat been maar voor een andere hond [lacht]. Er zit veel sarcasme en humor in dat nummer, hoewel wat er zich tussen dit stel afspeelt natuurlijk tragisch is."

Waar woon je het merendeel van de tijd?
"Op dit moment op de Bahama's. Ik heb een studio gebouwd in mijn garage. Alle vocalen voor het nieuwe album zijn daar opgenomen, maar ook veel van de muziek."
 
Ik heb alleen de Spaanstalige plaat gehoord, wat mogen we verwachten van het tweede album?
"Heel divers en weer heel anders dan het Spaanse. Ik heb sowieso het gevoel dat allee twintig nummers van deze twee platen totaal verschillend zijn. Het is nooit mijn intentie geweest om één geluid te creëren voor al deze nummers. Ik ben niet zo'n artiest die graag wil dat alle nummers klinken alsof ze allemaal op dezelfde tijd en plaats gemaakt zijn gemaakt. Deze songs zijn op totaal verschillende momenten tot stand gekomen, in verschillende landen. Dat is de waarheid en die wil ik in tact laten."

Je carrière is tot nog toe indrukwekkend veropen. Heb je vanaf het begin al de overtuiging gehad dat het je zou gaan lukken om de wereld te veroveren?
"Nee, natuurlijk niet. Het is net als met kaarten: je weet nooit of je de aas in handen krijgt, tot het gebeurt. Ik heb simpelweg geprobeerd het allerbeste uit mijn muziek te halen. Om mijn hart en ziel in iedere noot van ieder nummer te leggen, om mijn hart in iedere zin van iedere songtekst open te stellen. Toen dat eenmaal gebeurd was, heb ik domweg concerten gegeven en afgewacht. Aanvankelijk was ik alleen maar zaadjes aan het planten - en nu smaak ik het genoegen de vruchten te kunnen plukken.

Welke zaadjes genieten jouw voorkeur?
"De zaadjes van hard werken. Van eerlijke liedjes die uiting geven aan mijn gevoelens. Nummers die de situatie weergeven waarin ik me bevind. Het schrijven van nummers heeft een therapeutische uitwerking op me. Het is als een reiniging van mijn geest. Met ieder nummer dat ik schrijf geneest er een schram op mijn ziel. Vervolgens gaan de nummers een eigen leven leiden en bezorgen ze me een soort tevredenheid. Sommige tenminste, andere bezorgden me ook schaamte [lacht]. Nee, dat was maar een grapje."

Bij de titels Fijacion Oral, Vol. 1 en Oral Fixation, Vol. 2 kun je allerlei wilde dingen bedenken, maar hoe zie jij dat precies?
"De titel heeft veel te maken met mijn manier van leven. Ik heb het gevoel dat ik mijn leven leid via mijn mond, zoals een gevangene de wereld zier door de tralies van zijn raam. De laatste jaren heb ik contact met de wereld gemaakt via mijn mond. Dit realiseer ik me pas sinds ik begonnen ben met het analyseren van mezelf. Om exact te zijn, ik ben hier twee jaar geleden mee begonnen en het is vreselijk interessant: het is als een reis door je innerlijk."

Een reis met of zonder gids? Met of zonder therapeut?
"Ik heb een therapeut. Misschien is de term oral fixation wel afkomstig van een van mijn sessies. Wie weet. Hoe dan ook bevinden we ons allemaal in de meest dierlijke, instinctieve en primitieve fase van ons leven wanneer we voor het eerst het levenslicht zien. We beginnen de verkenning van de wereld met onze mond. De mond ik de eerste bron van geluk en plezier. En voor mij is het ook de voornaamste - de dingen die ik zeg en zing wanneer ik een microfoon in mijn handen heb, maken me gelukkig. Net zoals ik plezier ervaar wanneer ik zoen of iedere dag chocola eet [lacht]. Mijn mond is de toegangspoort tot een heel universum" 

Ontstaan jouw nummer werkelijk op zo'n instinctieve manier? Het lijkt me niet dat de woorden spontaan van je lippen rollen, ze worden eerst gevormd in je hoofd...
"Ja, ik ben ook maar een mens, Ik kan mijn rationele kant niet ontkennen."

 En over het algemeen is het juist die rationele kant die de teksten van poëtische nummers componeert.
"Ja, maar het zal je verbazen: veel daarvan komt naar boven op een instinctieve manier. Door vrije associatie. Deze dingen borrelen op uit je binnenste, ze hebben geen andere keuze. Eigenlijk geven ze je een bevel en je kunt niet anders dan gehoorzamen. Soms althans. Natuurlijk bevindt zich in je innerlijk ook zoiets als een rationeel wezen, dat dingen op de achtergrond beheerst. Maar muziek is een erg instinctief iets. Ik heb de indruk dat een aantal nummers afkomstig is uit onbekend terrein in mij."

Nu meer dan vroeger?
"Uiteraard heb ik verschillende fases in mijn loopbaan als songschrijver meegemaakt. Hoe dan ook geloof ik da muziek vaak niets met het verstand te maken heeft, dat het ontstaat vanuit gevoelens. De producer in me die alle componenten wil samenvoegen is wel heel rationeel. In de studio weet ik precies welke elementen ik kan gebruiken en wilde ik terzijde moet schuiven. Aan de andere kant ben ik er ook van overtuigd dat mijn vrouwelijke intuïtie de gevelloze producer weer controleert."

Hoe was de theorie ook alweer orale fixatie? Als baby kregen we borstvoeding, me als gevolg dat we al het mogelijke in onze mond willen stoppen, onszelf willen volproppen met chocolade, een trekje willen nemen van een sigaret...
"Dat is interessant, die kende ik nog niet. Heb je de cover van het album gezien? Daar heb ik dus daadwerkelijk een baby in mijn armen. Aanvankelijk wilde ik die baby de borst geven, maar ze werkte niet echt mee [lacht]. Het toeval wilde dat het een baby was die nog nooit borstvoeding had gekregen. De moeder is trouwens een nicht van me, ik ben de peetmoeder van haar dochter."

Die kleine lijkt meer geïnteresseerd in je ketting dan in je borsten.
"Klopt [lacht], als ze erbij had gekund, was die ketting volledig in haar mond verdwenen."

Orale fixatie noemt men dat. Hoe zit het trouwens met je eigen kinderwens?
"Dat wordt een enorme onderneming. En omdat het zo belangrijk voor me is, kan ik het er niet gewoon even naast doen. Ik moet er het juiste moment voor vinden. Daarnaast heb ik een jaar vakantie verdiend -  die ik eerst van plan ben om te nemen."

'Ik smeek mensen vaak: behandel me als tien jaar geleden, toen ik nog blootsvoets naar de supermarkt ging. Maar dat is lastig.'

Ik neem aan dat er daarvoor nog een uitgebreide tour zal volgen. Hou je eigenlijk van optreden?
"Oh ja, mijn adrenalinepeil rijst nu al de pan uit wanneer ik denk aan de concerten. Na mezelf zo lang te hebben afgezonderd in de studio - soms met twaalf uur durende opnamesessies -  kan ik niet wachten om weer et podium op te gaan. Soms kwam ik pas om vier uur 's morgens de studio uit en waren de enige mensen die ik zag de muziekanten en de geluidstechnicus. Ik kijk daarom vreselijk naar uit om weer contact te hebben met mijn fans."

Ben je nog steeds samen met Antonio De La Rua?
"Ja, we hebben een gezonde relatie die nu al vijf jaar duurt. Dat ziet goed."

 Dus je hebt een huis op de Bahama's, in Maimi, in Spanje...
"Nee, ik huurde vroeger weleens iets in Spanje, maar nu helaas niet meer - hoewel ik dat wel weer zou willen. Ik heb een huis in Maimi - waar mijn ouders wonen, die ik uiteraard vaak bezoek - en daarnaast heb ik nog een woning in Colombia, in mijn geboortestad Barranquilla.

Op een bepaald moment beschreef je jouw jeugd in Barranquilla als een tijd van onschuld. Een tijd waarin mensen eerlijk  waren tegen elkaar. Heb je het gevoel dat je wat van deze onschuld, deze ongereptheid bent verloren?
"nou, als ik daar iets van verloren heb, dan heeft dat niks te maken met mijn succes of roem, maar is dat onderdeel van het natuurlijk proces van volwassen worden. Er zijn dingen die eenvoudigweg tot het verleden horen. Ze horen daar thuis, en als je probeert ze terug te halen naar het heden, dan glippen ze tussen je vingers door. Soms als ik in Barranquilla ben, loop ik door al die vertrouwde straten en dan probeer ik dezelfde dingen te doen die ik pakweg ten jaar geleden ook deed. Maar dat is onmogelijk. Niet omdat ik nu anders tegenover Barranquilla sta, maar omdat de mensen daar me op een andere manier zien. Ze kijken met andere ogen naar je. Behandelen je anders. Dan smeek ik ze: 'Behandel me gewoon zoals je dat tien jaar geleden deed. Toen ik nog gewoon je buurvrouw was, toen ik blootsvoets naar de supermarkt ging'. Naar dat is lastig. Dat krijg je niet zomaar terug."

Je bent katholiek opgevoed. Je hebt les gehad van nonnen...
"Ja, ik was zelf voorbestemd om non te worden. Nee hoor, geintje."

Is je verleidelijke, sexy imago van de laatste jaren niet wat in tegenspraak met je katholieke achtergrond?
"Weet je, het eerste podium waar ik ooit op stond was het podium in de aula van onze school. Daar ben ik op vijfjarige leeftijd begonnen met buikdansen."

Werd je daarin aangemoedigd?
"Zeker, iedere vrijdag deed ik een buikdansoptreden."

Dus de hele mikmak: een blote navel, schudden met je heupen, draaien met je achterste?
"Ja, natuurlijK! Ik was een vijfjarig meisje in een buikdanseressenkostuum. Met een blote navel in een katholieke school, onder toeziend oog van de nonnen [lacht]. Ik geloof dat ik hier niet echt het probleem van inzie. Ik ben trouwens wel benieuwd wat ze van de videoclip La Tortura zouden vinden. Ik zat mezelf af te vragen: met welk deel van mijn lichaam heb ik nou nog nooit eens flink geschud: mijn borsten! Nu beweeg ik dus vooral mijn bovenlichaam, zo'n beetje de hele video lang [geeft een kleine demonstratie]."

Gwrplmmnwrhhgn...
"Sorry?"

Uh, wat maakt buikdansen zo aantrekkelijk, denk je, met name voor mannen?
"Nou ik denk de vrouwelijkheid ervan, de schoonheid. Alle vrouwelijke vormen zijn zichtbaar en worden geaccentueerd. Volgens mij is dat wat de dans zo aantrekkelijk en sensueel maakt, zonder dat het op enige wijze seksueel expliciet is. Volgens mij zijn mijn optredens in ieder geval geenszins suggestief of seksueel getint. Momenteel niet in ieder geval. Wie weet hoe het is als ik veertig ben [lacht]."

 

Naar de vorige bladzijde