Corazon, Sol & Musica

Zodra de tempratuur boven de 25 graden stijgt, krijgt Nederland het massaal aan zijn corazon. Latin klanken galmen uit tuinen, auto's en caravans, en de albumlijsten krijgen zowaar een mediterraan tintje. Aloha: People & Music kan niet achter blijven, daarom tien pagina's lang het beste, mooiste, oudste en swingendste dat de Spaanstalige muziek ons deze zomer te bieden heeft.

Waar zou de Colombiaanse zangeres Shakira (28) zijn zonder haar mond? Ze zoent ermee, het liefst zou de er iedere dag chocola mee eten en ze zong er ook nog een twee albums mee vol, waarvan het Spaanstalige Fijacion Oral, Vol. 1 momenteel onze albumlijsten bestormt. Tijd voor een mondelinge overhoring.
Door Michael Tschernek

 


Shakira 
'Mijn mond is de poort tot een heel universum'

 
Toen Shakira Mebarak in 2001 haar wereldwijde doorbraak beleefde met de single Whenever, Wherever, was ze in feite al een doorgewinterde veterane. De Colombiaanse telde nog maar net veertien jaar toen ze in 1991 haar met eigen liedjes gevulde debuutalbum Magia opnam. Na een kort uitstapje als soapactrice vierde ze in 1995 haar eerste internationale succes met Estoy Aqui, om uiteindelijk drie jaar later de gehele Spaanstalige wereld aan haar voeten te krijgen met het wervelende nummer Ojos Asi en het bijbehorende album Donde Estan Los Ladrones. 

De overstap naar het Engels was een even logische als moeilijke stap voor Shakira. Gewend als ze was aan volledige zeggenschap over haar werk, verplichtte ze zichzelf om de Engelse taal volledig onder de knie te krijgen om zodoende zelf haar eigen teksten te kunnen blijven schrijven. Het ongekende succes van het album Laundry Service (met naast Whenever, Wherever ook hitnoteringen voor de ballad Underneath Your Clothes en de tangorocker Objection) bewees dat Shakira's wilskracht minstens zo groot is als haar muzikwaliteit.

Want het moge zo langzamerhand wel duidelijk zijn dat er meer achter die mooie ogen en losse heupen zit dan haar sexy videoclips misschien doen vermoeden. Shakira's songs (de laatste jaren veelal samen geschreven met muzikale partners Luis Ochoa en Lester Mendez) slaan een even slimme als knappe brug tussen latinpop, oosterse invloeden (haar vader komt uit Libanon) en de muziek van haar westerse idolen The Beatles, The Police, The Cure en Nirvana - tijdens haar laatste tournee verraste ze het publiek zelfs met een cover van AC/DC's Back In Black. De even venijninge als persoonlijke bespiegeling in haar teksten zorgden er bovendien voor dat ze nog voor haar wereldwijde doorbraak al de Alanis Morissette van Latijns-Amerkia werd genoemd.

Dat er na tien jaar aan de top nog niets mis is met de muzikale ambities van Shakira, bewijst ze met haar nieuwste project. Het in juni verschenen Spaanstalige album Fijacion Oral, Vol. 1 is het eerste in een tweeluik, dat in het najaar zal worden afgerond met het Engelstalige Oral Fixation, Vol. 2. Twee totaal verschillende albums die ook los van elkaar een grote diversiteit aan songs tonen - met als nieuwste ingrediënt een fikse portie new wave en synthipop. Lef heeft ze dus ook nog, die Shakira.		 Het Spaanse album wordt wereldwijd als eerste gelanceerd. Dat is nogal avontuurlijk voor de Europese markt.'
"Dat is waar."

De meeste Spaanstalige artiesten nemen niet eens de moeite om hun albums in noord-Europa uit te brengen.
"Ik weet het. Want de radiostations hier zijn het niet gewend om Spaanstalige muziek in hun programma's op te nemen. Maar dat hebben ze kennelijk wel gedaan met de nieuwe single La Tortura en daar ben ik ze heel dankbaar voor. Weet je, ik heb de indruk dat onze wereld sterk veranderd is door globalisering. En ik denk dat we eindelijk op het punt zijn aanbeland waarin we 'één wereld' zijn. In ieder geval op het gebied van muziek. Muziek heeft haar eigen taal, een universele taal."

Dus je ziet de lancering van je Spaanstalige album hier als een soort test? Nou, die is dan nu al geslaagd.
"Ja, het is fantastisch dat dit album zelfs door mensen die geen Spaans spreken met enthousiasme ontvangen wordt. Maar de plaat is ook niet alleen voor Spaanstalige bedoeld. Ik heb het opgenomen voor iedereen die het horen wil."

Wat opvalt is dat er niet veel typische latin-stukken op Fijacion Oral staan. La Tortura is een van de weinige. En de ballade Obtener Un Si doet erg denken aan Asturd Gilberto.
"Ja, het is een typische bossa nova. Ik had iets uit de eind jaren zestig in gedachte, materiaal van Antonio Carlos Jobim en Frank Sinatra. Ik heb het nummer opgenomen met een orkest van 35 muzikanten en het os top geworden. Ik wilde dat het heel onschuldig en oprecht zou klinken. En retro natuurlijk. Ik heb weleens het gevoel dat ik niet thuishoor in dit tijdperk [lacht]."

Het merendeel van de nummers klinkt als typische jaren tachtig synthipop: da's tegenwoordig toch wel weer erg hip.
"Dat is waar, maar ik heb ook invloeden uit andere tijdperken proberen aan te brengen. Ik ben een groot fan van Depeche Mode, The cure en al dat soort bands, dus ik wilde dat het lekker new wave klonk. In het begin vermeed ik dan ook het geluid van akoestische gitaren. Ik wilde alleen werken met synthesizers en niks weten van welk organisch instrument dan ook. Nummers als La Pared en Lo Imprescindible zijn hieruit voortgevloeid. 

 Totdat ik het op een dag helemaal gehad had met de synthesizermuziek en zei: 'Neem alsjeblieft je akoestische gitaar mee'. Dit was het begin van een hele nieuwe fase en de reden dat het album zo eclectisch is. Het bevat tal van stijlen."

'Ik denk dat we eindelijk op het punt zijn aanbeland waarin we "één wereld" zijn. In ieder geval op het gebied van muziek.'

Opener En Tus Pupilas begint met een zoetgevooisde Franstalige regels, waardoor je onmiddellijk denkt aan Serge Gainsbourg en Jane Birkin. Wie zingt dat?
"Dat ben ik [lacht]."

En zing je op Lo Imprescindible nu werkelijk een paar regels in het Duits?
"Ja, kon je het verstaan? Bleibe baby bleibe baby, geh nie wieder weg."

Is het voor sommige nummers een vereiste dat ze in een specifieke taal gezongen worden?
: Ja, soms geeft de melodie aan in welke taal de tekst het beste gezongen kan worden. Het eerste stukje van Lo Imprescindible klonk mijns inziens erg Duits, om wat voor reden dan ook. Dus moest ik er gewoon een Duitse tekst in opnemen. Zelfde met dat Franse stukje in En Tus Pupilas. En dat terwijl ik geen woord Frans of Duits spreek. Dit zijn van die uitdagingen waar ik graag een oplossing voor bedenk. Ik vind het nu een stuk eenvoudiger om in een vreemde taal te schrijven dan vier jaar geleden, toen ik begon met de liedjes van Laundry Service. Nu komen sommige nummers in het Engels en andere is het Spaans in me bovendrijven. Dat laat ik maar zo."

Naar de volgende bladzijde